Grobowiec świetlików

Przy okazji cyklu anime w kinach Helios nadarza się okazja zapoznać z początkami twórczości rozsławionego na cały świat studia Ghibli.

Tym razem na ekrany zawitał tytuł z 1988 roku “Grobowiec Świetlików” w reżyserii Isao Takahaty, na podstawie opowiadania Grób świetlików  Akiyuki Nosakii.

Zarys historyczny

Film w postaci animowanej przekazuje dzieje Japonii podczas II wojny światowej. Nie jest to produkcja lekka ani radosna. W szczególności, że pokazuje głównie losy dzieci – z czym musiały sobie radzić na co dzień, by przetrwać. 

Słów kilka o fabule

Tytuł w mojej opinii jest poruszający, zmuszający do przemyśleń i pokazujący jak to nie zawsze w życiu jest lekko. Szukając informacji na jego temat można dowiedzieć się, że jest oparty na życiu Akiyuki Nosakii i przedstawia jego, jak również jego siostry, przeżycia z czasów II wojny światowej. Pokazuje głębię działań wojennych oraz to, iż walki nie trwały tylko na liniach frontu, ale również docierały i raniły ludność cywilną. 

Z drugiej strony opowieść pokazuje również wyidealizowany obraz zależności rodzinnych. Brat dba o dobro siostry, troszczy się o nią, zawsze jest obok niej i stara się ją ochronić. Robi tak pomimo przeróżnych przeciwności, w postaci śmierci matki, oziębłego traktowania dalszej rodziny lub braku informacji z frontu od ojca. 

Oglądający może sobie jednak zadawać pytanie – czy nie jest to próba wybielenia swojego postępowania? Sam Nosakii przyznał, że męczą go myśli o tym, jak oddawał siostrze mniejsze porcje jedzenia, by samemu bardziej się najeść. Spotkać możemy tutaj również podejście „nikt ci nie pomoże”. Ciotka jest złą osobą, bo racjonuje jedzenie i zagania do pracy, rolnik jest okrutny, bo nie chce podzielić się plonami. Takie podejście jest bardzo jednostronne i wręcz zmienia postać brata w super bohatera, który walczy przecież o dobro młodszej siostry.

Co warto pochwalić – wizualny masterpiece

Graficznie jest to cudownie skomponowane dzieło. Ręcznie rysowane, w którym czuć duszę każdego ujęcia, zarówno w przypadku krajobrazu znad jeziora, jak i leżącego nieboszczyka na plaży. Czuć lekkie zestarzenie materiału wideo – jest to przecież już ponad 35 letnie dzieło, mimo wszystko widać tutaj kunszt wykonania. Animatorzy studia zadbali o punkty styku, animację ruchu i inne aspekty mające na celu urealnienie przekazywanych scen, dzięki czemu nie ma odczucia, że „coś tu nie pasuje, zachowuje się nie tak, jak powinno”.

Podsumowanie

Ogólna moja ocena jest wysoka, jednak poruszana tematyka może spotkać się z niezrozumieniem oraz uprzedzeniem stereotypami. Przez to osobisty odbiór może być słabszy w zależności od oglądającego.

Jeżeli masz ochotę zapoznać się z “Grobowcem świetlików” tytuł dostępny jest w usłudze Netflix, jak i jest w miarę regularnie puszczany w kinach – w cyklach twórczości japońskiej lub studia Ghibli.