Zaczyna się jak zwykle – od opisu, który nic nie mówi
„Bielmo”- o czym to w sumie jest? Na początku był opis. Jak zajrzymy na Netflixa, jest jak zwykle bardzo dogłębny i zachęcający. Pozwolę sobie zacytować: „Gotycki kryminał. Kultowy pisarz Edgar Allan Poe tym razem jako kadet samotnik, który pomaga emerytowanemu detektywowi rozwiązać sprawę makabrycznego morderstwa.”
Czy czujesz się już porwany, czytelniku? Masz ochotę, jak najszybciej włączyć „Bielmo” i spędzić przy nim 2 godziny i 10 minut swojego życia? Nie? To może opis z serwisu Filmweb Cię przekona: „W 1830 roku Akademią Wojskową w West Point wstrząsa seria brutalnych morderstw. Weteran-detektyw i młody kadet prowadzą śledztwo.”
A może teraz czujesz zew przygody? Dalej nie? Powinieneś. Zaraz Ci wyjaśnię dlaczego.
Wielokrotnie opisy filmów, które mam przyjemność oglądać, wyglądają, jakby mój ojciec chciał streścić mi ich fabułę — krótko, bez spójności i ogólnie nic się nie da zrozumieć. Walczę i staram się nie patrzeć tylko na opis, ocenę czy komentarze, bo jak to w życiu bywa: dopóki nie spróbujesz, to się nie dowiesz. Czasami film może być dobry, czy, jak to czasem z żoną żartujemy, „pulsowy”.
Wstawka historyczno-sentymentalna
Tu wstawka skąd wzięło się określenie „pulsowy”. Kiedyś dawno temu, kiedy jeszcze oglądało się filmy z kanałów ogólnodostępnych, była sobie zacna telewizja Puls (może jeszcze istnieje, nie wiem, od 6 lat nie posiadam kablówki). Tam właśnie często puszczano wątpliwej jakości dzieła o dość specyficznej tematyce. CGI wyglądało, jakby ktoś oblał painta w podstawówce, gra aktorska plasowała się na podium zaraz za przedstawieniem w przedszkolu i żulem, który chce wysępić złotówkę na bułkę, a sama fabuła miała tyle sensu, co latarka w słoneczny dzień. Niby działa, ale po co?
Pierwsze wrażenia z filmu: Poe, zwłoki i klimat
Wracając do tematu: film przyjmuje nas cytatem z twórczości Edgara Allana Poe, a następnie cudowną sceną wiszącego człowieka. Oho, zaczyna się obiecująco — mamy już pierwsze zwłoki. Następnie wyświetla się ekran tytułowy, co osobiście lubię, bo teraz jest często moda na wstawianie tytułu po napisach końcowych. I mamy jednego z głównych bohaterów.
Detektyw Augustus Landor (Christian Bale) to człowiek, który zna się na robocie. Widać, że jest ambitny i ma swoje tajemnice. Podróżujemy z nim do Akademii West Point, gdzie prowadzi śledztwo w sprawie zamordowanego kandydata. Nasz bohater jest lepszy niż szkolony lekarz, co od razu pokazuje scena z oględzinami zwłok. Pora poznać drugiego bohatera: ucznia akademii, niejakiego Edgara Allana Poego (Harry Melling). Od tej pory duet współpracuje, odkrywając kolejne elementy mrocznego spisku.
Fabuła pełna tajemnic… i ślimaczego tempa
Atmosfera filmu jest naprawdę mroczna, są też ciekawe zwroty akcji. Jednakże, gdyby fabuła była jeszcze wolniejsza, film zatrzymałby się w miejscu. Mimo to oglądałem dalej z zaciekawieniem i czekałem na rozwinięcie historii.
Nie będę opisywał wszystkiego krok po kroku, bo znajdą się masochiści, którzy lubią trochę się przemęczyć, żeby na koniec otrzymać taki plot twist, jak w tym filmie. Do ostatniej chwili nie wiedziałem, jak potoczy się fabuła — i to było w tym najlepsze.
Bielmo – kto powinien je zobaczyć?
„Bielmo” to dzieło piękne wizualnie, zaskakujące zwrotami akcji, mimo że jest ich mało. Warto jednak na nie czekać. Jednocześnie jest też czasem równie emocjonujące, co patrzenie, jak woda w czajniku się gotuje. Jeśli lubisz wolną akcję, ale z sensem i spójnością, głębszych bohaterów, atmosferę tajemnicy i gotycki klimat — to film dla Ciebie.
Miłego oglądania lub nie. Twój wybór. Zachęcam jednak, żeby zagłębić się w mroczne lasy i poszperać trochę w murach akademii. Polecam.
Podsumowanie
Tytuł: Bielmo (The Pale Blue Eye)
Rok produkcji: 2022
Reżyser: Scott Cooper
W rolach głównych: Christian Bale, Harry Melling
Długość: 2 h 10 m
Dla kogo: dla osób lubiących tajemnice, nieoczywiste rozwiązania, cierpliwych
Moja ocena: 9/10
Po dokładniejszy opis filmu zapraszam na stronę:
https://www.filmweb.pl/film/Bielmo-2022-870411
